شعاری برای زيستن

حرمت اعتبار خود را
هرگز در ميدان مقايسه خويش با ديگران مشکن
که ما هر يک يگانه ايم
موجودي بي نظير و بي تشابه
و آرمانهاي خويش را به مقياس معيارهاي ديگران بنياد مکن
تنها تو ميداني که « بهترين  » در زندگانيت چگونه معنا مي شود
از کنار آنچه با قلب تو نزديک است آسان مگذر
بر آنها چنگ درانداز ، آن  چنان که بر زندگي خويش
که بي حضور آنان ، زندگي مفهوم خود را از دست مي دهد
با دم زدن در هواي گذشته و نگراني فرداهاي نيامده
زندگي را مگذار که از لابلاي انگشتانت فرو لغزد و آسان هدر شود
هر روز همان روز را زندگي کن
و بدين سان تمامي عمر را به کمال زيسته اي
و هرگز اميد از کف مده
آن گاه که چيز ديگري  براي دادن در کف داري
همه چيز در آن لحظه به پايان مي رسد
که قدم هاي تو باز مي ايستد
و هراسي به خود راه مده
از پذيرفتن اين حقيقت که هنوز پله اي تا کمال فاصله باشد
تنها پيوند ميان ما خط نازک همين فاصله است
برخيز و بي هراس خطر کن
در هر فرصتي بياويز
و هم بدين سان است که به مفهوم  «شجاعت » دست خواهي يافت
آنگاه که بگويي ديگر نخواهمش يافت
عشق را از زندگي خويش رانده اي
عشق چنان است که هر چه بيشتر ارزاني داري سرشارتر شود
و هر گاه که آن را تنگ در مشت گيري آسان تر از کف رود
پروازش ده تا که پايدار بماند
روياهايت را فرو مگذار
که بي آنان زندگاني را اميدي نيست و بي اميد ، زندگي را آهنگي نباشد
از روزهايت شتابان گذر مکن
که در التهاب اين شتاب
نه تنها نقطه سر آغاز خويش ، که حتي سر منزل مقصود را گم کني
زندگي مسابقه نيست
زندگي يک سفر است
و تو آن مسافري باش
که در هر گامش ترنم خوش لحظه ها جاريست

نانسي سيمس

/ 3 نظر / 33 بازدید
roham

از اين که بالاخره تصميم به نوشتن گرفتی خيلی خوشحالم و تولد وبلاگت رو تبريک ميگم

soheil moghimi

سلام برشهرام گل ، ممنون از افتتاح این وبلاگ ببینیم چی کار می کنی

مانی

من که ميگم: مانی هستم يک مسافر. ميگی چرا... حالا دیدی خودت هم ميگی کلک!